There's a new mzungo in the house!

Tulla, det er to nye bleikfisar i huset! Torsdag 16. februar rusha vi til Kampala og etterkvart Entebbe for å hente Eirik og Christel. Kjærasten min og kjærasten til Anders. Det var stas! Kampala bau og på litt anna mat enn det vi får i Kasese, litt nye klede og elles ein visitt i slummen. Hard start for dei tilreisande, altså. Eirik viste bilder av vinteren på Lesja, noko som gjorde store auge på karane i slummen som hadde munnen full av "herbs". Narkotisk plante av eitt eller anna slag som dei tygg på. Hos Street Voice vart vi møtt med sang og musikk og smil, som alltid. I tillegg fekk vi feira Brenda litt, ho fyllte nemleg 20 år 14. februar. Gaver overrekt og Happy birthday for full hals!Elles har vi etter sterkt press frå amerikanske Cormac vore ute og farta på eiga hand. Eg, Eirik, Ingrid og Solveig sette oss håpefulle i ein såkalt matatu førre tysdag. Ein matatu er ein minibuss med mange og små seter, men antal seter er ikkje viktig i Uganda. Bilen er overlasta med folk, babyar, bananar, høner, ananas og det som er. Alt utan setebelte eller nakkepute sjølvsagt. I tillegg har dei gjerne ein del kanner og anna bagasje på taket og ein sykkel tjora fast i front. Og dei køyrer FORT. Men det gjekk overraskande bra, sett bort frå ei sjuk dame som spydde og hadde feber. Fleire av oss trudde ho døydde i løpet av den tre timer lange turen på matatuen, men ho var i live da mannen hennar bar ho ut.
Etter tre timar var vi i byen Mbarara og vart raskt headhunta av ein kar med solbriller. Han jobba for postbussen, og skaffa tilfeldige passasjerar, slik som oss. Postbussen er den sikraste kollektive måten å reise på i dette landet. Derfor heiv vi i oss indisk naan-brød og endte etterkvart på postbussen på veg til Kabale. Der vart vi plukka opp av ein tilfeldig taximann som tok oss til Rutinda, fastlandet ved Lake Bunyonyi. Heldigvis valde vi å bruke 20 000 ugx på motorbåttransport over til øya som var det store reisemålet. Alternativet var gratis kano, men det hadde nok teke meg iallfall tre timar, og eg hadde mest sannsynleg gått i land på feil øy, sidan det er 29 av dei der.

Nabooya

I denne domen sov eg og Eirik, ganske saa romantisk med utsikt over innsjoen og ein vanvittig stjernehimmel!

Vel framme på øya Itambira og Byoona Amagora, hotellet, fekk vi oss herleg mat og masse søvn. Tre avslappande dagar med eit yrande fugleliv og ymse turistar (LES: canadier på 44 år med gassproblemar i magen. Stakkars Ingrid og Solveig som delte sovesal med han). Ingrid og Solveig våga seg til og med til å bade i innsjøen, visstnok den einaste sikre badeplassen i Uganda, dvs utan parasittar og krokodiller. Dei vart til gjengjeld solbrente, og jamra over smerte både titt og ofte etter det.
Det var alt internettet i Uganda tillet i dag. I morgon reiser vi til Queen Elisabeth natinal park på safari. Det blir stas! Elles alt bra!