Den store søppeldagen og andre festlege lag!

Søndag=bloggdag! Fyrste veka på skulen er over. Det betyr at elevane og lærarane sakte men sikkert har kome rekande på fjøler og bodaer og det som er, heile veka. Fyrste skuledag etter ein av dei mange og lange feriane dei har her, er rimeleg relativ. Trass i dette var det eit bra antal skuleelevar som frivillig plukka søppel torsdag.

Torsdag var nemleg den store søppeldagen på Rwenzori Elverum Image Primary School! Vi prøver oss på ei såkalt søppelkampanje på skulen, noko så enkelt som å få dei til å kaste søppel i søppeldunkar i staden for på bakken. Skulen har invistert i heile tre (3) søppeldunkar, så dette burde jo ikkje vere eit problem. Men jo, i aller høgaste grad. Dei kan ikkje å kaste søppel her, dessverre. Dei påstår sjølve at det ikkje ligg i kulturen, men at det er særleg pent med alle plastikkposane som stikk opp av jorda overalt, det er ikkje eg einig i. Altså, søppeldagen ja. Elevane plukka søppel, skuleplassen vart rein og fin. Bra start, tenkte vi. Ein halvtime seinare: masse søppel på bakken igjen. Enda vi har forklart kvifor det er viktig å halde skulegarden fri for søppel minst 15 gongar.

Tre sjarmtroll av den yngre sorten!

Torsdag som kjem lanserar vi ei søppelpoliti-ordning på skulen. Det er lærarane sjølv som har kome med dei spesifikke ideane, etter at vi forklarte konseptet “ordensmann”. Det vil dessverre seie, det er dei mannlege lærarane som har bidrege, dei kvinnlege himlar med augene og fnisar bort alt vi seier. Og svarar absolutt ikkje på spørsmål frå oss. Dei er håplaust tafatte dessverre, men det er det vel mange grunnar til...

Andre ting som har skjedd: eg har fått sydd to skjørt og to vesker på bestilling. Det funkar slik at vi plukkar ut stoff på markedet sjølve, også går vi til herlege, australske Angela med det. Ho er 45 år og driv ein syskule her i Kasese. Ho lærer fire damer å sy klede, vesker, lommebøker og liknande. Ho er dessutan ei svært livleg dame som sjeldan seier nei til ein øl eller ti. Eller var det sterkare vare, tru? Ho har saman med veninna Shelly (og australsk) blitt ein del av vår vesle, faste omgangskrets her i Kasese.

Australske Angela

Norske og ugandiske jenter og syjenter. Med ganske forskjellige liv...

Angela + Shelly + tilfeldige svenskar + tilfeldige trønderar som bygger kraftverk og syklar birken var med på utagerande festlegheiter heilt ut til dei små morgontimar i dag tidleg. Heilt til Solveig tok limbo under eit sperreband i vegen, og endte med å tryne stygt i jernbaneskinnene som går tvers over vegen, og som vegarbeidarane har grove fram. Etter ein svipptur på motorsykkel til den såkalte “klinikken”, fekk vi i midlertid avdekt at det ikkje var noko brot. Heldigvis! Så nå er altså situasjonen den at 3/4 fastbuande i kåken har vore på klinikken og teke røntgen av ca same del på kroppen; ankelen, rista osv. Folket har med sin logiske tankegang uttala at eg er nestemann ut til å ta røntgen, sidan eg er den einaste att. Men eg har ingen planar om at dette ynskjet skal gå i oppfyllelse, altså.

I morgon er det meininga at vi skal møte ugandas president, Museveni. Merkeleg nok! På mamma sin bursdag, hurra! :)